“Şu iki aracı bağlayalım” sadece başlangıç.
Bir talep e-postayla gelir. Biri onu bir tabloya kopyalar, uygunluğu kontrol eder ve yanıt gönderir. Gelen kutusunu tabloya bağlamak bir adımı ortadan kaldırabilir. Ama aynı talep iki kez geldiğinde, bilgi eksik olduğunda ya da uygun bir zaman olmadığında ne olacağını söylemez.
Sıradan bir talebi baştan sona takip et, sonra karışık bir tanesini. İşi yapan insanlara nerede karar verdiklerini, nerede sadece bilgiyi bir yerden başka bir yere taşıdıklarını sor.
Doğruluğun kaynağında anlaşın.
Her bilginin hangi sistemde tutulacağına karar verin. İş akışını başlatan olayı, neyin tamamlanmış sayılacağını ve bir istisnayı kimin çözebileceğini adıyla belirleyin. Aksi hâlde bir entegrasyon, çelişkili bilgileri ekibin düzeltebileceğinden daha hızlı taşıyabilir.
- İş akışını ne başlatıyor?
- Devam etmeden önce neyin kontrol edilmesi gerekiyor?
- Tekrar eden talepler nasıl fark ediliyor?
- Dış bir servis erişilemez olduğunda ne oluyor?
- Bir hatayı kim görüyor ve güvenle nasıl yeniden deneyebiliyor?
Faydanın kolayca görülebildiği yerden başla.
Tekrarlanan ve iyi anlaşılmış bir iş seç. Bugün nasıl yürüdüğünü kaydet, otomasyonu devreye al ve gerçek sonucu ekiple birlikte değerlendir. Kazanılan zaman faydalı bir kanıttır; daha az düzeltme, daha net devir teslimler ve fark edilmeden bekleyen işlerin azalması da öyle.
Muhakemenin önemli olduğu yerlerde insan kontrolünü koru. İyi bir otomasyon ekibine peşinden koşması gereken yeni bir sistem değil, daha güvenilir bir süreç kazandırır.